დიდი ხანი გავიდა ბოლო პოსტის დაწერიდან, ამიტომ გემრიელ პოსტს გთავაზობთ.
11/08/3114 BC - 20/12/2012 AD (CHAPTER 2)
CHAPTER 2
მაიას ტომის თანახმად ჩვენ მეხუთე ერაში ვცხოვრობთ,
ჩვენამდე ოთხჯერ დასრულდა უკვე სიცოცხლე დედამიწაზე,
ხოლო 2012 წლის 20 დეკემბერს სრულდება მეხუთეც.
NASA-მ მისი არსებობა რამდენიმე წლის წინ გაიგო. ტრაექტორიის ფატალურობა თავიდანვე გამოთვალეს. მაგრამ რამდენიმე სასწაულის იმედად ხმას არ იღებდნენ. მთავრობამაც რათქმაუნდა იცოდა. თავიდან გაასაიდუმლოვა ეს ინფორმაცია, მაგრამ ახლა მიხვდა, რომ დამალვას აზრი არ ჰქონდა. დღე დღეზე მაინც ყველა დაინახავდა თვალნათლივ. წლების განმავლობაში არაფერი არ შეცვლილა პროცესში. ამიტომ საჯარო განცხადება გაკეთდა.
11/08/3114 BC - 20/12/2012 AD (CHAPTER 1)
CHAPTER 1
26'000 წელიწადში მხოლოდ ერთ დღეს
მზე, დედამიწა და ჩვენი გალაქტიკის ცენტრი
ერთ წრფეზე ლაგდება.
20/12/2012 სწორედ ეს დღე იქნება.
20/12/2012 სწორედ ეს დღე იქნება.
მაღვიძარამ დარეკა. უფრო სწორად წესიერად დარეკვის დაწყებაც ვერ მოასწრო. უცებ გათიშა. არ უნდოდა ფიქრში ხელი შეეშალა რამეს. მართალია მთელი ღამე არ უძინია და სულ ფიქრობდა, მაგრამ მაინც კიდევ ფიქრობდა, არ ეყო მთელი ეს პერიოდი, ჯერ ვერ მორჩენილიყო ფიქრს.
ორი ფრონტი "კარგად" მკითხველისათვის
ყველა ვინც წერს, იმიტომ წერს რომ ვინმე[ებ]ს გაუზიაროს რამე.
ასე ვარ მეც.
ოღონდ კარგად დამწერს, კარგად წამკითხავიც უნდა.
მე ამ პოსტს კარგად ვწერ.
ამბობენ ძირითადი აზრი სტრიქონებს შორისაა ჩამალულიო.
ამ შემთხვევაშიც ასეა.
და იმასაც ამბობენ "კარგად" მკითხველი მას ადვილად ამოიკითხავსო.
შენ კარგად მკითხველი ხარ.
დღეს კარგი დღე იყო.
არც ისე.
საძულველი და ყოვლადძნელი ორშაბათის სტერეოტიპი უკვე მეორე კვირაა დავამსხვრიე.
მაგრამ მაინც არ იყო კარგი დღევანდელი დღე.
დამსხვრევაში "ლაითი" (მსუბუქი) კვირის დასაწყისი იგულისხმება მხოლოდ ორი ლექციით და "ვსო".
მაგრამ ლექციამდე მისვლა დღეს გამირთულდა.
დილის გაღვიძებისა და "პროცედურების" შემდეგ სახლიდან გავედი და სამარშრუტო ტაქსში ავედი.
დავჯექი სკამზე და ცეცხლთან მოთამაშე გოგონა ამოვიყვანე ჩანთიდან.
მეტრომდე ასე მივედი.
სწორედ სამარშრუტო ტაქსიდან ჩამოსვლისას შევამჩნიე, რომ ერთად გვიმგზავრია.
ჯიბე მოვიქექე და ფული ამოვიღე.
არა, არც კი მიფიქრია გადახდა მისთვის.
ფული გადავითვალე, ზუსტად იყო.
ათად გაიკეცა და მანც ზურგი შემაქცია. უკან მივყვებოდი 5-10 სმ შუალედით და ვითომც არაფერი.
არ მიყვარს ბევრი ხურდები რომ მიყრია ჯიბეში.
ზუსტად ჩემ წინ მივიდა მძღოლთან. მერე ჩავიდა და ისე გავარდა გეგონება მისდევდა ვინმე.
ბევრი ხურდა არ მიყვარს, მაგრამ ყოველ დილით განსაზღვრული 70 თეთრი საღეჭ რეზინზე მიდის.
ის დაწინაურდა. ერთი-ორი რაღაც გამახსენდა. მერე ათი. მერე თვალს მიეფარა.
დღესაც საღეჭი რეზინის საყიდლად შევჩერდი რამდენიმე წამით.
ალბათ უკვე ჩავიდა მეტროში.
გამყიდველმა, როგორც ყოველთვის, თეთრი ორბიტი ვუთხარი და ლურჯი "შემომთავაზა".
ცალი თვალით გამყიდველისკენ ვიყურებოდი და ცალით იქით. ვერ დავინახე.
როგორც იქნა "ვივაჭრე" და წავედი მეტროსკენ.
მეტროს შესასვლელთან იდგა. ისევ ზურგით.
იეს. მწვანე აინთო, ანგარიშზე მქონია თურმე. ესკალატორი.
ქვემოთ ჩასულმა კიდევ ერთხელ დავინახე, ისევ ზურგიდან.
მეტრო დაიძრა.
მხოლოდ სამჯერ დავინახე. სამივეჯერ ზურგიდან.
გრიხინი.
დელისი.
ლექტორი არაა.
ის ორი საათიც გაცდა რაც მქონდა დღეს.
მიუხედავად მხოლოდ სამჯერ დანახვისა, დღეს გოგონას მაინც არ უთამაშია ბევრი ცეცხლთან.
:))
FUCK YOU
ასე ვარ მეც.
ოღონდ კარგად დამწერს, კარგად წამკითხავიც უნდა.
მე ამ პოსტს კარგად ვწერ.
ამბობენ ძირითადი აზრი სტრიქონებს შორისაა ჩამალულიო.
ამ შემთხვევაშიც ასეა.
და იმასაც ამბობენ "კარგად" მკითხველი მას ადვილად ამოიკითხავსო.
შენ კარგად მკითხველი ხარ.
დღეს კარგი დღე იყო.
არც ისე.
საძულველი და ყოვლადძნელი ორშაბათის სტერეოტიპი უკვე მეორე კვირაა დავამსხვრიე.
მაგრამ მაინც არ იყო კარგი დღევანდელი დღე.
დამსხვრევაში "ლაითი" (მსუბუქი) კვირის დასაწყისი იგულისხმება მხოლოდ ორი ლექციით და "ვსო".
მაგრამ ლექციამდე მისვლა დღეს გამირთულდა.
დილის გაღვიძებისა და "პროცედურების" შემდეგ სახლიდან გავედი და სამარშრუტო ტაქსში ავედი.
დავჯექი სკამზე და ცეცხლთან მოთამაშე გოგონა ამოვიყვანე ჩანთიდან.
მეტრომდე ასე მივედი.
სწორედ სამარშრუტო ტაქსიდან ჩამოსვლისას შევამჩნიე, რომ ერთად გვიმგზავრია.
ჯიბე მოვიქექე და ფული ამოვიღე.
არა, არც კი მიფიქრია გადახდა მისთვის.
ფული გადავითვალე, ზუსტად იყო.
ათად გაიკეცა და მანც ზურგი შემაქცია. უკან მივყვებოდი 5-10 სმ შუალედით და ვითომც არაფერი.
არ მიყვარს ბევრი ხურდები რომ მიყრია ჯიბეში.
ზუსტად ჩემ წინ მივიდა მძღოლთან. მერე ჩავიდა და ისე გავარდა გეგონება მისდევდა ვინმე.
ბევრი ხურდა არ მიყვარს, მაგრამ ყოველ დილით განსაზღვრული 70 თეთრი საღეჭ რეზინზე მიდის.
ის დაწინაურდა. ერთი-ორი რაღაც გამახსენდა. მერე ათი. მერე თვალს მიეფარა.
დღესაც საღეჭი რეზინის საყიდლად შევჩერდი რამდენიმე წამით.
ალბათ უკვე ჩავიდა მეტროში.
გამყიდველმა, როგორც ყოველთვის, თეთრი ორბიტი ვუთხარი და ლურჯი "შემომთავაზა".
ცალი თვალით გამყიდველისკენ ვიყურებოდი და ცალით იქით. ვერ დავინახე.
როგორც იქნა "ვივაჭრე" და წავედი მეტროსკენ.
მეტროს შესასვლელთან იდგა. ისევ ზურგით.
იეს. მწვანე აინთო, ანგარიშზე მქონია თურმე. ესკალატორი.
ქვემოთ ჩასულმა კიდევ ერთხელ დავინახე, ისევ ზურგიდან.
მეტრო დაიძრა.
მხოლოდ სამჯერ დავინახე. სამივეჯერ ზურგიდან.
გრიხინი.
დელისი.
ლექტორი არაა.
ის ორი საათიც გაცდა რაც მქონდა დღეს.
მიუხედავად მხოლოდ სამჯერ დანახვისა, დღეს გოგონას მაინც არ უთამაშია ბევრი ცეცხლთან.
:))
FUCK YOU
Subscribe to:
Posts (Atom)